( 34 ) و ( بعد از آنكه حضرت آدم در دنيا سكنى گرفت و از آن بزرگوار فرزندان و فرزند زادگان بسيارى بوجود آمد ) خداوند متعال از ميان اولادش پيغمبرانى برگزيد ، و از ايشان بر وحى و تبليغ رسالت عهد و پيمان گرفت ( تا آنچه را كه از جانب خداى تعالى به آنان برسد انجام دهند و مردم را به خدا شناسى دعوت كرده هيچ گونه كوتاهى ننمايند ، چنان كه در قرآن كريم س 33 ى 7 مى فرمايد : وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً يعنى ياد كن هنگامى را كه از پيغمبران عهد و پيمانشان را بر وحى و تبليغ رسالت گرفتيم و همچنين از تو و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى ابن مريم ، و پيمان محكم از آنان گرفتيم ) در وقتى كه بيشتر خلائق عهد و پيمان الهىّ را ( كه فطرى آنان بود ) شكستند ( چنان كه در قرآن كريم س 7 ى 172 مى فرمايد : وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا يعنى ياد كن هنگامى را كه پروردگار تو از فرزندان آدم در وقتى كه در صلب پدرانشان بودند پيمان گرفت و ايشان را بر خودشان گواه گردانيد تا بتوحيد و خداشناسى كه فطرى آنان است اعتراف نمايند ، پس گفت آيا من پروردگار شما نيستم گفتند آرى شهادت مى دهيم كه تو پروردگار ما هستى . ليكن به اين عهد و پيمان فطريشان وفاء نكردند ) پس بحقّ او نادان شدند ( و او را بيگانگى نشناختند ) و براى او مانندها و شريكها قرار دادند ، و شياطين آنان را از معرفت خدا ( كه مقصود اصلى و جبلّيشان بود ) منصرف نمودند ( فريبشان دادند ) و ايشان را از پرستش او باز داشتند ، ( 35 ) پس خداى تعالى پيغمبران خود را در بين آنان بر انگيخت و ايشان را پى در پى مى فرستاد تا عهد و پيمان خداوند را كه جبلّى آنان بود بطلبند و بنعمت فراموش شده ( توحيد فطرى ) ياد آوريشان كنند ، و از راه تبليغ با ايشان گفتگو نمايند ( با برهان ، سخن بگويند ) و عقلهاى پنهان شده را ( كه در زير غبار كفر پوشيده و بر اثر تاريكى ضلالت و گمراهى مستور گرديده ) بيرون آورده به كار اندازند ، و آيات قدرت را بايشان نشان دهند ( و آن آيات عبارتست ) : از آسمان افراشتهء بالاى سرشان و زمين گستردهء زير پايشان و معيشتها و چيزهائى كه زنده‌شان مى دارد و اجلهائى كه نابودشان مى نمايد و بيمارى هايى كه پيرو فرسوده‌شان مىكند و حوادث روزگار و پيش آمدهاى پى در پى كه بر آنها وارد مىشود ( 37 ) ، و خداى تعالى بندگان را از پيغمبر فرستاده يا كتاب نازل شده يا برهان حتمى يا راه استوار محروم ننموده ( و پيغمبران ) رسولانى بودند كه كمى ياران و زيادتى مخالفين آنان را ( از تبليغ رسالت ) باز نداشت : پيغمبرانى بودند از پيش كه نام پيغمبر آينده به آنان گفته شده ، و يا از بعد كه پيغمبر قبلى او را